Henryk | Podlewam swój biały umysł
76
single,single-post,postid-76,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,vertical_menu_enabled, vertical_menu_transparency vertical_menu_transparency_on,qode-title-hidden,side_area_uncovered_from_content,qode-theme-ver-9.5,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12,vc_responsive
04

Podlewam swój biały umysł

Michał Sroka

12.02.2016 – 10.03.2016

Być wiecznie nienasyconym. Prowadzić niemal erotyczną grę gier. Podlewać swój biały umysł książkami.

Pod tytułową nazwą Podlewam swój biały umysł kryje się fragment pierwszego tomu Dzienników Susan Sontag Odrodzona:

wyciekanie słów. umysł wysącza mi się przez usta. biedne małe ego, jak się dzisiaj czujesz? obawiam się, że niezbyt dobrze. (…) podlewam swój biały umysł książkami. (…) nieprzenikniony chaos relacji międzyludzkich.

Sztuka Michała Sroki to malarska realizacja Merzbaumu, idei Kurta Schwittersa o sztuce totalnej, łączącej w sobie artystyczną ekspresję rzeźby, architektury i malarstwa. Michał kompiluje przedmioty, odpadki, resztki nadbudowując niezapisaną [symbolem] materię płótna malarskiego. Istotna dla twórczości Sroki jest również figura artysty-kolekcjonera (Anselm Kiefer, Joseph Cornell, Władysław Hasior). Obrazy dla Michała to nic innego jak wyraz osobistych fascynacji kolekcjonerskich. W sensie fizycznym i ideologicznym zawierają wszystko, co ma dla niego znaczenie.

Podlewam swój biały umysł tworzą obrazy, obiekty i rysunki realizowane przez artystę w ciągu ostatniego roku. W polu jest zainteresowań znajdowała się dotychczas idea pałacu pamięci (eng. method of loci). Michał wskazuje również na koncept stratygrafii czy też badań stratygraficznych, metody mającej na celu ustalenie i określenie chronologii występujących warstw technologicznych i nawarstwień historycznych. Być może ta idea jest kluczem do zrozumienia twórczości Sroki – interpretacja winna być odbywana w głąb a nie wzdłuż czy wszerz powierzchni malarskiego płótna.

Struktura prezentacji Podlewam swój biały umysł zachęca do refleksji na temat występującej współcześnie nadprodukcji obiektów artystycznych. Pytanie o stosowność [nadprodukcji] pozostaje otwarte. Czy sztuka Michała Sroki ma szansę w starciu z terrorem konsumpcji?

Kurator: Aleksander Celusta